Wat wij kleur noemen is het resultaat van menselijke kleurperceptie. Kleur is het resultaat van waarneming door middel van drie verschillende receptoren in het netvlies van het menselijk oog. De receptoren verschillen in de gevoeligheid voor een sector in het spectrum van het zichtbare licht: rood, groen en blauw. De sectoren zijn ongelijk en ze overlappen elkaar, waardoor we mengkleuren kunnen zien. Wat op het netvlies valt is een mengsel van weerkaatst, gebroken en gefilterd licht. Kleur is dus geen eigenschap van het object zelf, maar van het licht dat via het object op het oog valt.

De citroen is niet geel, maar het geel is citroen.

Het CIELab-model
Het CIE L*a*b*-kleurmodel (Lab) is gebaseerd op de menselijke perceptie van kleur. Het is een van de kleurmodellen die zijn opgesteld in 1976 door de Commission Internationale d’Eclairage (CIE), een organisatie die zich bezighoudt met standaarden voor alle aspecten van licht. De numerieke waarden van Lab beschrijven alle kleuren die een persoon met een normaal gezichtsvermogen kan waarnemen. Aangezien het Lab-model beschrijft hoe een kleur eruitziet en niet hoeveel van een bepaalde kleurstof een apparaat (monitor, desktopprinter of digitale camera) nodig heeft om kleuren te produceren, wordt Lab een apparaatonafhankelijk kleurmodel genoemd. Kleurbeheersystemen gebruiken Lab als kleurverwijzing om te kunnen voorspellen wat er gebeurt als een kleur wordt omgezet van de ene kleurruimte naar de andere. Lab beschrijft kleuren in termen van luminantie of lichtsterktecomponent (L) en twee kleurcomponenten: de a-component (van groen tot rood) en de b-component (van blauw tot geel).